• Woensdagmiddag bij ZVV Pelikaan - de Mini’s

    Het is 16:15 als ik op een woensdagmiddag in maart op het Pelidome kom. Bijna word ik omvergerend door twee zeer enthousiaste voetballertjes, die heel snel het mooie kunstgrasveld op willen. De gladiatoren willen direct de arena betreden en hun kunsten laten zien.

    De trainer – Rinus Priester – is dan nog druk met het welkom heten van een nieuw talent in de dop. Voordat Rinus bij het groepje van inmiddels zes voetballers is, zijn zij volgens mij al moe (althans dat zou ik zijn).

    De nieuwe mini wordt moeiteloos in de groep opgenomen en lijkt er al weken bij te horen.

    De eerste oefening bestaat uit het rennen door de ‘ladder’ die op het veld ligt, waarna de spelers met de bal rond de pionnen moeten dribbelen – weer terug, door de ladder en dribbelen. Dit lukt met wisselend succes; echter Rinus zorgt ervoor dat het uiteindelijk iedereen goed lukt.

    Dan moeten ze zo snel als mogelijk dribbelen naar een kleur pion die Rinus aangeeft – wat een hilariteit en enthousiasme. Iedereen beweert als eerste bij de pioen te zijn en dat zijn ze natuurlijk ook. Zelfs als Rinus een pion in een kleur noemt, die niet aanwezig is, rennen ze naar deze niet bestaande pion toe……..

    Het is verfrissend om deze kinderen met de bal bezig te zien. Echter, soms zijn ze net iets té enthousiast, hetgeen vandaag resulteert in een botsing en een bult op een hoofd. Na wat koud water en een kus van mams, wordt het trainen gewoon voortgezet.

    Dan vraagt Rinus wie er het beste is in tikkertje spelen – een volmondig JA klinkt over het veld en alle vingers gaan de lucht. Ze kunnen nu nog eens flink rennen over het veld en uiteindelijk is iedereen uitgetikt.

    Het lukt de spelers om de concentratie lang voor te houden, maar soms moet de trainer ze even goed toespreken om ze bij de les te houden. Als slagroom op de taart wordt er een onderling partijtje gespeeld. Nu gaan ze echt helemaal ‘los’ – her en der vallen er wat doelpunten, dus wie er uiteindelijk wint?  Ze hebben allemaal gewonnen vandaag. Wat een plezier om deze kinderen bezig te zien met een bal. Over 15 jaar kunnen wij zeker een aantal van hen aanschouwen in Pelikaan 1 – mind my words!

    Na 45 minuten verlaten de kinderen met rode blosjes en voldaan het veld. Rest mij slechts mijzelf te verwonderen wie er nu vermoeider is, de kinderen of de trainer?

    Een toeschouwer