• Wedstrijdverslag Pelikaan – CION en korte terugblik seizoen P1

    De eerste uitwedstrijd van dit seizoen was tegen het Vlaardingse CION (1-1) en deze terugwedstrijd was de laatste (thuis)wedstrijd van deze competitie. In de tussenliggende periode ligt een heel verhaal over het verloop van de competitie. Pelikaan begon goed aan de competitie, na 5 overwinningen en 3 gelijke spelen eindigde Pelikaan op de tweede plaats in de eerste periode op drie punten van de latere kampioen DCV. Toen kwam eind november corona opzetten en lag de competitie stil tot 12 februari. Die 2,5 maand heeft Pelikaan geen goed gedaan want er werden na die competitieloze periode 4 wedstrijden achter elkaar verloren. Nu waren dat wel 4 van de betere tegenstanders die boven Pelikaan zijn geëindigd in deze competitie. Het herstel liet nog wel even op zich wachten want Pelikaan eindigde de tweede periode als 10e met maar 7 punten, twee overwinningen en één gelijkspel. Om niet verzeild te raken tussen de kandidaat-degradanten moest het in de derde periode wel beter gaan en gelukkig was dat ook zo. De blauw-zwarten namen de 6e plaats in met vier overwinningen, twee gelijke spelen en drie nederlagen. Uiteindelijk leverde het een 8e plaats op in de eindrangschikking. Is dat goed of slecht? Niemand kon de kracht goed inschatten van deze competitie (West 2, klasse 2D) maar algemeen was bekend dat deze sterker zou zijn dan de 2e klasse in Zuid 1. Het zou ook qua spelopvatting anders moeten zijn , meer voetballende ploegen. Over het algemeen zijn deze veronderstellingen wel uitgekomen alleen opmerkelijk was dat er een brede kopgroep was en een brede staartgroep. En Pelikaan eindigde daar precies tussenin. Zo’n nabeschouwing  kan natuurlijk bestaan uit “als dit en als dat” maar je eindigt als team altijd waar je thuis hoort. Toch een paar opmerkelijke feitjes. Pelikaan pakte 4 punten van de latere kampioen DCV (of zij maar 1 punt van Pelikaan), Pelikaan heeft een “vreemde” thuisbalans, 7 overwinningen met maar liefst 6 nederlagen, minder nederlagen dan in alle uitwedstrijden, dat waren er maar 3 (plus 4 overwinningen en 6 gelijke spelen).  Wat kan je hieruit opmaken? Betere resultaten als er vanuit de verdedigende stellingen gespeeld kon worden? Uitgecounterd worden in een aanvallende stijl in de thuiswedstrijden? U mag het zeggen. Mogelijk zou het te maken kunnen hebben met een ander feit, dat het scoren niet altijd naar wens ging en dat blijkt uit de ranglijst, met 43 doelpunten loopt Pelikaan behoorlijk achter op de teams die aan de top van de ranglijst rond de 60 doelpunten uitkwamen. Daarentegen waren de tegendoelpunten acceptabel, maar 35 en er zijn maar drie ploegen die minder goals tegen hadden. Als, daar heb je het al, je die mispeer niet mee rekent tegen Alexandria ’66 (6-0 verlies) dan heeft alleen de kampioen DCV minder tegengoals dan Pelikaan. Conclusie van deze competitie, over het algemeen goed, en soms heel goed, veldspel, een solide verdediging, veel kansen gecreëerd maar het maken van doelpunten bleek de achilleshiel van dit Pelikaan. Maar iedereen weet dat scoren altijd het moeilijkste onderdeel van het voetbalspel is. Dus absoluut de complimenten voor de staf en spelers vanwege de goede spelopvatting én de uitvoering ervan en als aandachtspunt het scorend vermogen.

    Dan de wedstrijd tegen de tweede periodekampioen CION. Pelikaan speelde in de openingsfase prima en overrompelde de Vlaardingers. Na 5 minuten was het al raak. De inleiding was een passje van Jesper Nossent op de as van het veld naar de buitenspel staande Juthlen Castillo maar die bleef keurig van de bal af zodat deze kon worden opgepikt door Sjoerd Opschoor die achter de verdediging van CION vandaan kwam en zodoende alleen op de keeper afging. Net voor de keeper speelde hij beheerst af naar de achter de bal staande Cees Groeneveld die beheerst de bal in het doel schoof. Vier minuten later was het weer prijs. Na een corner van Jesper Nossent bleef de bal in het 5-meter gebied hangen en het was Sjoerd Opschoor die er als eerste bij was en de bal achter de kansloze keeper schoot, 2-0. Na bijna 20 minuten spelen een uitstekende aanval van Pelikaan, de bal kwam als laatste bij Juthlen Castillo die een prima individuele actie in huis had maar helaas net geen doel trof met zijn schot. Na een half uur was het opnieuw de actieve Juthlen Castillo die gevaarlijk was middels een mooi schot wat door de CION-keeper tot corner werd verwerkt. Deed CION dan helemaal niets? Toch wel, in zowel de 21e als de 40e minuut waren er kleine mogelijkheden maar beide schoten gingen over. Een iets grotere kans kregen zij net voor rust toen er werd over gekopt uit een corner.

    Zoals vaker dit seizoen wordt er in de tweede helft snel gescoord, voor of tegen, maar nu zelfs twee keer binnen vijf minuten. De Vlaardinger Jimmy van der Vaart kon vanuit het middenveld zo opstomen zonder aangevallen te worden en vanaf een meter of 20 plaatste hij de bal met een curve langs keeper Sjoerd de Groot, 2-1. Een goal die uit het niets kwam. Maar Pelikaan liet het er niet bij zitten. Na weer een prima aanval gaf Sjoerd Opschoor een beslissend passje op de vrijstaande Juthlen Castillo die alleen op de goalie afging en met een mooie schijnbeweging deze misleidde en vervolgens de bal in het lege doel kon schuiven, 3-1. Even was CION nog gevaarlijk met een kopbal uit een voorzet maar dat was het verder wel voor de haringkoppen (bijnaam voor Vlaardingers). In minuut 71 een hachelijk moment voor het Vlaardingse doel, een voorzet werd door de ingevallen Bora Ocak, bewust of onbewust, geraakt met zijn uitgestoken been wat leidde tot een noodzakelijke redding van de keeper. Dan de 75e minuut. Keeper Sjoerd de Groot kreeg een applauswissel omdat hij volgend seizoen Pelikaan gaat verruilen voor De Alblas. Een verdiend applaus viel hem ten deel voor al zijn inspanningen en wedstrijden voor Pelikaan. Hij werd vervangen door Jaron Mol, een exponent uit de eigen jeugd en een talentvolle keeper. Kort daarna nog meer jonge spelers in het elftal. Naast dat Jaron Mol was ingevallen kwamen nu Nadir El Karraz, Julian Azzouz en Brandon Ntessa in het veld. Alle vier maakten zij hun debuut voor Pelikaan 1. En allemaal uit de jeugd van Pelikaan, complimenten voor de jeugdafdeling. Nog een hoogtepunt uit deze wedstrijd, in de 79e minuut een aanval van Pelikaan waarbij het halve elftal aan meedeed en dat mondde uit in een steekpass van Jesper Nossent op Bora Ocak die alleen voor de keeper geen fout maakte en mooi afrondde voor de 4-1. Eén minuut voor tijd was diezelfde Bora Ocak weer gevaarlijk met een schot maar de keeper redde prima.

    Pelikaan speelde een prima partij, veel combinatievoetbal, diepte in het spel en deze keer wel vier keer scorend. Ook de verdediging deed het voortreffelijk ondanks de afwezigheid van aanvoerder Yorick van Deelen. Wel moet gezegd worden dat CION zich enigszins spaarde voor de na-competitie want niemand wilde er geblesseerd af of een fatale gele of rode kaart pakken.

    Trainer Björn Vlasblom stelde deze 16 spelers op in de laatste wedstrijd van deze competitie: Sjoerd de Groot (75, Jaron Mol), Vince van Nes, Cees Groeneveld (28, Bora Ocak), Jeffrey Nossent (77, Nadir El Karraz), Stephan Ooms, Sybren Bakker, Deveney Veld (77, Julian Azzouz), Timo Nossent, Jesper Nossent, Juthlen Castillo (77, Brandon Ntessa) en Sjoerd Opschoor.

    Zie ook de foto's van Fred Leijten