• Pelikaan 3 zet winstreeks voort!

    Nadat Pelikaan de week ervoor drie punten mee wist te nemen uit het Zeeuwse Vlissingen werd de positiviteit doorgetrokken naar een nieuwe week voetbalplezier.
    De week begon goed met het nieuws dat JC na een absentie van 9 weken weer met de groep mee mocht gaan trainen. De lappenmand van het 3e was nogal groot geworden en daarom was het fijn dat er in deze trainingsweek drie spelers weer groen licht hadden gekregen om te trainen. Hersteltrainer Pruysen nam JC, Edwin en Leon onder de hoede om deze weer snel wedstrijdfit te laten geraken.
    Ook het 2e zit qua resultaten in de lift, dus werd op de dinsdagtraining 2 en 3 samengevoegd om de zogenoemde synergie te creëren, zodat beiden elftallen scherp en doelgericht konden trainen.
    En dan nu naar de zaterdag. Een grauwe zaterdagmiddag op 1 december. Geen zwarte piet langs te lijn te bekennen. Weinig supporters ook trouwens. Natuurlijk waren vaste supporters als mama van Denley en vrouw van Koos wel van de partij in dit voor supporters vreselijke weertje.
    Een minimale spelersbezetting zorgde ervoor dat Ton en Ron pas om 00.15 donderdagavond uit de bestuurskamer kwamen. Het scheen een gigantisch moeilijke legpuzzel te zijn geworden inclusief keepersprobleem. Uiteindelijk met 12 man op de lijst en het geluk dat het 2e bij de Vogels speelden, kon het 3e met 14 manschappen de strijd aangaan met de heren uit Bruinisse. Top dat Pomp gestrikt was om het doel schoon te houden. Voor hem was het een win-win situatie. Én voetballen op zaterdag én hulp krijgen met vloertje leggen op zondag.
    EN DAN NU DE WEDSTRIJD
    Ton en Ron stuurden de volgende manschappen het veld in
    Pomp
    Denley Tom Sander
    Jeroen Fatih Len Sibba
    Daan Hameete Luuk
    Wissels: Pruysen, Brandon, JC
    Hooligans: Edwin, Anestis, Leon
    Het begin van de wedstrijd was wat gezapig. Pelikaan miste de wil om te winnen en Bruse Boys leek nog wat lui van de busreis te zijn. Er gebeurde weinig in het eerste kwartier. Speldenprikjes werden uitgedeeld, maar het was vooral aftasten van beide kanten. Net als vorig jaar leken de ploegen aan elkaar gewaagd.
    Bruse Boys leek er soms gevaarlijk uit te komen, maar meestal werd zo’n aanval in de kiem gesmoord door het centrale trio of Rik anticipeerde goed en was op tijd uit de goal. Pelikaan leek wat beter in de wedstrijd te gaan zitten. Daan werd een paar keer weggestuurd en Hameete kreeg wat vaker de bal aangespeeld. Tot echte directe dreiging kwam dit nog niet. Luuk, als gelegenheidslinksbuiten, kapte mooi z’n directe tegenstander uit en gaf de bal aan Hameete. Die op zijn beurt Daan op snelheid wegstuurde. In de scrimmage kwam de bal weer bij Luuk terecht die deze kans niet wist te verzilveren. Hier had meer in gezeten. Ook Sebas kreeg zijn kansje, maar de keeper hield vooralsnog zijn doel schoon. Pelikaan kreeg steeds meer mogelijkheden. Na goed drukzetten van Daan en Luuk, kreeg laatsgenoemde de bal weer voor zijn voeten. Luuk besloot uit te halen, waar er ook mensen vrij stonden. Helaas geen uitgespeelde aanval van Pelikaan, maar we klopten wel degelijk op de deur.
    RUST
    In de rust werd Luuk naar de kant gehaald voor Brandon.
    Sebas verhuisde hierdoor naar de linkerkant.
    Meer druk naar voren en meer strijd leveren. Pelikaan miste de wil om te winnen. Er kwam een hele andere ploeg de kleedkamer uit, want er werd steeds meer geduelleerd. Na drie winsten op rij besefte Pelikaan dat een vierde winst mogelijk was!
    Hongerig als Pruysen is vroeg hij in de rust al aan het trainersduo wanneer hij zijn opwachting mocht maken. “Als ik in het veld kom, gebeurt er altijd wat” , woorden die uit de ex-vedette zijn mond kwamen. Helaas kunnen we hem geen ongelijk geven, want Ton had hem net de dug-out uitgestuurd om aan zijn warming-up te beginnen, als Pelikaan een vrije trap krijgt. Denley slingert de bal in het doelgebied en een verdediger van Bruse Boys kopt hem snoeihard achter zijn eigen keeper. Een schitterende goal, waar hij vast nog wel eens wakker van zal zijn geworden. 1- 0
    60e min Fatih wordt gewisseld voor Pruysen
    Met Erwin binnen de lijnen beschikte Pelikaan over twee razendsnelle buitenspelers en wist daar ook geregeld dreiging mee te creëren. Pomp werd de tweede helft weinig meer getest. Toch werd Bruse Boys nog gevaarlijk bij deze tussenstand. Na een voorzet maaide Denley over de bal heen. De spits van Bruse Boys schrok zo van deze mogelijkheid dat Rik genoeg tijd had om dit schot te blokken en Pelikaan weer van wat lucht te voorzien. De schrik zat er wel even in bij Pelikaan. Je merkte dat er steeds meer achterover werd geleund en Bruse Boys begon steeds meer duels te winnen. Toch stuurde Sebas Hameete nog een keer de hoek in. Die zag Pruysen bij de tweede paal met 100 km per uur aangerend zien komen. Een strakke lage voorzet, beter had die niet kunnen zijn eigenlijk, maar Pruysen was te snel voor zichzelf en miste de bal. De spanning bleef aan.
    Ton had nog één joker om uit de hoge hoed te toveren. Hij stuurde (tot zijn eigen verbazing), JC nog de dug-out uit om zich klaar te maken voor zijn langverwachte rentree. Moegestreden Hameete kwam in de 78e minuut van het veld om plaats te maken voor JC. Zijn rentree deed minder lang op zich wachten dan vooraf was voorspeld. En nu die winst over de streep trekken!
    Daan verhuisde naar de spits, JC naar de rechtsbuiten positie en onvermoeibare Sebas keerde terug naar het middenveld. Len en Jeroen die de controle steeds meer terugkregen op het middenveld en de ruimtes duidelijk bij Pruysen en Daan lagen, zorgd ervoor dat Pelikaan een sterk slotoffensief op de mat legde.
    Een steekpass van Daan op Sebas liet hem op de keeper afgaan. U had er bij moeten zijn, maar wonder boven wonder wist Sebas deze met zijn LINKERvoet erg subtiel langs de keeper te spelen. 2 – 0 . Wedstrijd beslist. Bruse Boys raakte het geloof kwijt en Pelikaan kreeg een bevrijdend gevoel. Dat Erwin nog over een goede conditie beschikt was te zien aan de sprint die hij nog trok in de 90e min. Na een goede actie stonden twee man vrij voor de doel om de 3-0 binnen te schuiven. Daan was degene die het laatste zetje gaf en Pelikaan de definitieve overwinning bezorgde.
    12 punten uit de laatste 4 wedstrijden is iets om trots op te zijn. Laten we deze lijn doortrekken tijdens de derby volgende week tegen VVGZ. Dat driepuntenpils gaat namelijk nooit vervelen.

    Uw reporter