• JO11-4 sluit het jaar af met een klinkende overwinning op VVGZ JO11-4

    Pelikaan kreeg stadgenoot VVGZ op bezoek en na een aarzelende start van de thuisclub namen de ‘Noordparkbewoners’ brutaal de leiding, maar toen Pelikaan eenmaal het ritme had gevonden werd VVGZ op een grote nederlaag getrakteerd: 10-1.
    VVGZ kwam op voorsprong nadat een uitbal meteen voor het doel werd getrapt en bij de tweede paal in het doel werd geschoven: 0-1. Scheidsrechter Neomar Hous keurde de treffer goed maar eigenlijk had hij de uitbal over moeten laten nemen want volgens de regels moet de nemer de bal eerst indribbelen. Passen en/of schieten is niet toegestaan.
    Of Neomar dit expres aan VVGZ heeft toegestaan om de jongens van Pelikaan wakker te schudden of omdat hij dit deed om beslist geen thuisfluiter te willen zijn blijft de vraag. Feit is wél dat hij daarna een uitstekende wedstrijd heeft gefloten! Pelikaan trok hierna ten aanval. Stijn probeerde het van afstand maar de bal ging naast en Johnson kreeg een grote mogelijkheid na een mooie assist van Tomas, maar hij trapte helaas over de bal. Toen was het de beurt aan Miah. Hij kapte eerst een tegenstander uit en schoot de bal daarna hard en diagonaal achter de keeper van VVGZ: 1-1. Cheyenne die, bij afwezigheid van de geblesseerde Toine, centraal achterin begon en de boel op slot hield, leverde een prima pass af op Miah, maar de goede doelman van de bezoekers hield Miah van het scoren af door zich op de bal te storten. Even later waren de rollen omgekeerd. Miah vond bij de tweede paal Cheyenne en nu was het wél raak: 2-1. Pelikaan ging goed door en Stijn soleerde door de defensie van VVGZ en speelde keurig af op Boaz die dit kansje knap benutte: 3-1. Het bleef eenrichtingsverkeer naar het doel van VVGZ. Na een mooie crosspass van Roan scoorde Cheyenne op knappe wijze haar tweede goal via de binnenkant van de paal: 4-1. Het was nog niet gedaan in de eerste helft want Stijn zette goed door en rondde ook goed af: 5-1. Meteen na de pauze kreeg VVGZ een kans voor open doel, maar de aanvaller schrok kennelijk zo erg van die prachtige mogelijkheid dat hij over de bal heen trapte en de kans dus verloren ging. Daan nam een intrap en nadat hij had gedribbeld schoot hij de bal hoog in de touwen: 6-1. Daan was ook prima op dreef in de passing. Diverse keren bereikte hij zo een vrijstaande medespeler. VVGZ kwam er niet meer aan te pas. Lesley speelde sterk achterin en was de ‘ballenafpakker’ en ook Stijn kwam verdedigend goed in aktie als VVGZ gevaarlijk dreigde te worden. De 7-1 kwam op het scorebord toen Roan de bal keurig op maat naar Johnson speelde die alleen voor het doel geen fout maakte. Een mooie combinatie tussen Stijn en Cheyenne eindigde bij Roan maar zijn inzet werd door de uitstekende keeper van VVGZ gestopt. Ook een schot van Cheyenne werd door hem gestopt maar hij moest wél een rebound weggeven en Boaz was attent om die binnen te schieten: 8-1. Het werd 9-1 na een prima breedtepass van Daan op Boaz en de hattrick van Boaz was een feit!
    Kennelijk had coach Robbert de jongens een stroopwafel beloofd als er dubbele cijfers zouden worden behaald want Pelikaan ging extra gemotiveerd op zoek naar de tiende treffer. Die kwam er ook en werd luid bejubeld toen Roan een prima voorzet gaf op Miah, die de bal snoeihard binnen schoot: 10-1. Meteen na het nemen van de strafschoppen trok coach Robbert zijn portemonnee en verdwenen de spelers in de sprint richting het huisje op het Pelidome waar de voortreffelijke stroopwafels verkrijgbaar zijn. Belofte maakt schuld nietwaar?
    Kil Timmers
    14-12-2019