19 november 2011: Pelikaan 2 – Rijsoord 2
Na de blamage van vorige week op bezoek bij De Zwerver (want zo mag het resultaat wel worden genoemd aldus de Dikke van Dale: Blamage (de (v); -s) schande, oneer) hadden we vandaag dan ook zeker wat recht te zetten...

Daarnaast wist tegenstander Rijsoord aan de voorgaande duels slechts 1 punt over te houden; mogelijkheden dus om een definitief gat te slaan bij een overwinning en weer kans te zien om de middenmoot op te zoeken.  Aan een duidelijke motivatie om te winnen zou het in ieder geval opnieuw niet kunnen liggen! 
In tegenstelling tot voorgaande weken worden de winterpijntjes steeds zichtbaarder in de selectie van 1,2 en 3. Zo sloten Niels en Tom weer eens bij het eerste aan en ontbraken bij het tweede Reno, Dennis, Aswin, Martin en Tim. Michel van de Boom verdedigde daarom het doel. Achterin waren het ditmaal Wilco, Remco en Stephan en bestond het middenveld uit Erwin (aanvoerder), Mario, Roel en Huib. Tot slot werd de voorhoede gevormd door Jelle, Patrick en Sebastian (zou de tweede helft het veld verlaten om aan te sluiten bij het eerste).
Voor de ‘Kraaijen’ (Rijsoord) was het één van de laatste kansen om te hopen op een mogelijke aansluiting. Ondanks dit leken zij niet voor de winst naar Pelikaan te zijn gekomen. In een zeer verdedigende opstelling, met 1 spits, gokten zij op een eventuele uitval. In het begin leek die kans nog reëel nadat de verdediging van Pelikaan even zoekende was, maar tot kansen leidden dit niet. Over de eerste helft valt verder weinig te schrijven. Het zou eindigen in een bloedeloos 0-0, waarin Pelikaan weliswaar een overwicht aan balbezit had, maar dit helaas niet wist om te zetten tot grote mogelijkheden.
De grote Johan (die in dit verslag vandaag de dag uiteraard niet mag ontbreken) zal in zijn analyse over de eerste helft niet verder zijn gekomen dan; ‘Als je op balbezit speelt, hoef je niet te verdedigen, want er is maar één bal’ en ‘Je moet schieten, anders kun je niet scoren’. Aan dit eerste werd netjes voldaan, aan dit tweede ontbrak het echter.

De tweede helft werd dan ook met opnieuw een citaat van Johan ingegaan om zo alsnog het verschil te kunnen maken! ‘Als je sneller wilt spelen kun je wel harder lopen maar in wezen bepaalt de bal de snelheid van het spel’… Kortom, het baltempo moest omhoog!
Dit gebeurde dan ook. Pelikaan kwam goed uit de kleedkamer en dwong hiermee de eerste kansen van de wedstrijd af. Zo kopte Patrick, na een prachtige bal van Wilco, rakelings naast en liet Ron de keeper tweemaal noodgedwongen de hoek in duiken. Ondanks de verdere druk op het doel van Rijsoord bleven grote kansen verder uit en leek scoren er opnieuw niet in te gaan zitten vandaag.
Voor Rijsoord zag het er ook somber en puntloos uit in de beginfase van de tweede helft, maar met nog altijd die  0-0 op het (nieuwe) scorebord roken zij hun kans. De verdedigende speelstijl werd ingewisseld voor een opportunistische manier van voetbal door het inbrengen van een tweede spits. Zowaar had dit het gewenste resultaat, want naarmate de wedstrijd vorderde was het Rijsoord die opeens de beste kansen kreeg en leek het voor Pelikaan steeds lastiger om de 3 punten binnen te gaan halen. Rijsoord had zelfs nog recht op een penalty, maar de (opnieuw) matige scheids beschouwde dit als een goedmakertje na een overduidelijke overtreding van Rijsoord voorafgaand aan deze aanval. Naast dit benauwde moment was het Michel die liet zien dat hij niet voor niets op doel stond en hield deze dan ook keurig schoon.
In de slotfase was het helaas weer de scheids (excuses dat ik deze man er steeds bij moet halen, maar het is zoals het is) die een hoofdrol vergaarde. Een vrije trap voor Pelikaan, halverwege de helft van Rijsoord, werd voor het doel geslingerd en binnengeknikt door Erwin met een fraaie snoekduik. Tot zijn verbazing werd hij echter teruggefloten voor buitenspel, terwijl hij voorafgaand aan de vrije trap de beste man nadrukkelijk had geattendeerd om de buitenspel in de gaten te houden. Hier had hij klaarblijkelijk geen gehoor aangegeven, tot woede van Erwin. Of het nu daadwerkelijk buitenspel was blijft de vraag? In ieder geval besloot de scheidsrechter hier geen gehoor aan te geven en floot hij enkele minuten later, na exact 90, af bij een doelpuntloos gelijkspel. 0-0. 

Opnieuw werden er vooraf meer punten verwacht dan het uiteindelijke resultaat. Hoewel er toch voldoende kansen zijn ontbreekt het dit seizoen (voorlopig) aan een echte goalgetter, 11 doelpunten is gewoon te weinig. Want wist u dat Pelikaan 2 wat betreft gescoorde doelpunten 3^e van onder staat, en wat betreft het minst aantal tegendoelpunten juist op een 3^e plek van boven staat!

Volgende week is promovendus Oranje Wit 2, die het momenteel goed doen in de Reserve Hoofdklasse de tegenstander en zijn er hiermee weer nieuwe kansen. Hopelijk lukt het ons dan wel om de doelpunten te maken, maar belangrijker nog; de 3 punten te pakken! We gaan er weer voor in ieder geval!

Opstelling: Michel van de Boom, Wilco HameetHman, Remco Aarts (Rudy de Jong), Stephan van der Kolk, Mario Bolder, Roel van Buuren (Yoeri Ooms), Erwin Pruysen, Huib Groeneboom, Jelle van Buuren, Patrick Stijnis, Sebastian de Wit (Ron Roozendaal)

Reno Cijntje was nog steeds ziek en kan hopelijk dinsdag weer aansluiten bij de training. Dennis Kuiters en Aswin van Wingerden hadden een andere planning. Tim Kleingeld (gekneusde ribben) en Martin (gekneusde vingers) waren beide slachtoffers van de voorgaande wedstrijd bij De Zwerver en moesten zodoende toekijken.

Remco Aarts