Terwijl het al een tijdje officieel herfst is, was daar qua weerbeeld nog niet bijster veel van te merken. Maar vandaag, zaterdag 8 oktober, dan toch eindelijk een voetbaldag die geheel past bij dit jaargetijde. Regen, wind, paraplu’s, jassen, capuchons maar toch ook een zonnetje. Ook wel weer eens lekker.

De wedstrijd die vandaag aanvankelijk om 10h45 zou beginnen, werd kort daarvoor verlaat naar 11h30, maar het was uiteindelijk 11h50 voordat de scheidsrechter liet aftrappen. Vandaag stond de topper tegen Oranje Wit op het menu. De laatste wedstrijd van de eerste competitiehelft, waar Oranje Wit tot nu toe nog geen punt had verspeeld. Pelikaan daarentegen had al 5 punten gemorst. Dus wilden we voorkomen dat de Dordtenaren met twee vingers in de neus kampioen zouden worden moest er vandaag toch echt gewonnen worden, want anders zou de achterstand halverwege al onoverbrugbaar zijn. Strijdend voor een tweede plek is op zich ook een prima doel, maar het kampioenschap spreekt natuurlijk toch wat meer tot de verbeelding.

Pelikaan – Oranje Wit, of wel de nummer twee tegen de koploper. Op voorhand een mooi affiche.

De warming up werd afgewerkt op het B-veld met zowaar een flauw zonnetje, plassen aan de zijkanten maar wel droog. Vlak voor het begin van de wedstrijd begaven spelers, begeleiding en toeschouwers zich naar het D-veld, en op dat zelfde moment begon het te regenen. En niet zo zachtjes ook. Altijd lastig voor een schrijvende verslaggever, regen.

Even vooraf: Victor mocht weer zijn opwachting maken bij D1, Jordy was geblesseerd (peesontsteking) maar natuurlijk wel aanwezig als supporter en Tim had zijn reguliere beurt aan de kant. Kortom, slechts één reservespeler, hopelijk zou dat genoeg zijn. De basisspelers vandaag waren:

Levi in het doel, verdediging bestaande uit Bart, Martijn, Flint en Tom. Daarvoor het middenveld met Jesse, Seth en Sem en in de voorhoede Luke, Thomas en Sebastien.

Zoals gezegd, het regende in het begin van de wedstrijd. De eerste hoekschop was voor de oranjehemden. Deze werd weliswaar overgekopt, maar Pelikaan was gewaarschuwd. Hopelijk. Kort daarop dan toch een mooie combinatie over de linkerkant en het was spits Thomas die van buiten de zestien de bal keurig over de, weliswaar goede maar ook veelal redelijk ver voor zijn doelstaande keeper, krulde (1-0). Oranje Wit stond erbij en keek ernaar. Lekker begin natuurlijk voor Pelikaan.

Na een kwartiertje kwam Jonah voor Seth. En de zon voor de regen. De donkere lucht trok in een mum van tijd helemaal open, nagenoeg helemaal blauw. De paraplu’s werden ingeklapt en de toeschouwers gingen er eens goed voor staan.

Pelikaan voetbalde in die beginperiode bij vlagen zeer verdienstelijk. Er zat gewoon voetbal in en de spelers wisten elkaar niet zelden goed te vinden. Mooie combinatie over links met uiteindelijk een goed schot van Flint, maar naast. Goed schot van Sem na prima terugleggen. Paar maal kwam ook Tom goed op van achteruit maar helaas eenmaal voorin aanbeland ontbrak die laatste pass.

Vervolgens brak een wat mindere periode aan van Pelikaan-zijde. Slordigheden slopen in het Zwijndrechtse spel. Tom wilde rustig uitverdedigen maar schoot de bal pardoes in de voeten van een oranje tegenstander. Zonder dankjewel te zeggen haalde deze speler uit . De bal ging richting doel maar ook de keeper dus geen probleem. Zo leek het. Maar tot ontzetting van het Pelikaan legioen glipte de bal door de benen van Levi en rolde vervolgens zachtjes door richting open doel. Had deze persoonlijk al geteld, maar gelukkig voor Pelikaan rolde de bal tegen de paal terug het veld in. Dus! Hier kwamen de blauwhemden goed weg. Maar de druk van Oranje Wit bleef en Pelikaan kwam er niet zo goed meer uit. De gelijkmaker hing in de strak blauwe lucht.

Vervolgens een tweede uiterst hachelijk moment voor het doel van Pelikaan. Na een corner voor de Dordtenaren kon de bal niet echt lekker worden weggewerkt en een vijandelijk schot leek het doel in te gaan, maar werd gelukkig op de doellijn alsnog gered. Ook deze inzet had ik eigenlijk al geteld. De thuisclub verslapte. Was het gebrek aan conditie, of werden ze in slaap gesust door het warme zonnetje?

Eindelijk kwam Pelikaan er weer eens goed uit, wat resulteerde in een volgende hoekschop. Sem trapte de bal richting tweede paal net buiten het doelgebied. Tom controleerde de bal en schoot deze vervolgens prima binnen (2-0).  Een aantal Oranje Wit spelers protesteerde tevergeefs voor hands van de schutter tijdens de balaanname. Kort daarop blies de scheidsrechter voor de rust. Rust, maar niet gerust. Pelikaan zou echt een tandje bij moeten zetten om de voorsprong te kunnen behouden. Veel krachten leken al te zijn weggevloeid. Maar de voorsprong was wel degelijk een feit. Tijdens de rust kwam vanuit het oosten een donkere bijna zwarte lucht opzetten die wederom niet veel goeds voorspelde. Kijkend op de klok bleek het inmiddels al 12h35 te zijn. Lunchtijd en hopelijk hadden de mannen wat extra gegeten want energie zouden ze nog wel eens nodig moeten hebben het komende halfuur.

Al vroeg in de tweede helft een mooie aanval van Pelikaan. Jonah passte op Sebas die goed doorging maar helaas op de paal schoot. Jammer want anders hadden de drie punten toch echt in de knip gezeten. Nu nog niet. Integendeel, want niet veel later glipte een Oranje Wit speler in het vijandelijk strafschopgebied behendig langs twee Peli’s en schoot vanuit een schier onmogelijke hoek, bijna vanaf de achterlijn, de bal alsnog tussen de palen (2-1).

Oranje Wit kreeg vanaf dat moment weer geloof in een goede afloop. Nu maar hopen dat de koppies bij Pelikaan niet zouden gaan hangen en dat net als tegen Dubbeldam de voorsprong in de slotfase nog werd weggegeven. Nogmaals een bal door de benen van Levi,  maar ook deze geraakte niet tot over de doellijn. Pelikaan knokte wel maar het voetbal dat er met name de eerste helft zeker wel was, ontbrak nu. Vanaf de kant galmde het regelmatig “Blijf voetballen, Pelikaan!” uit de strot van trainer Marcel. Halverwege de tweede helft stortte ineens Bart ter aarde en greep direct naar de borststreek. Even schrikken. Met ademhalingsproblemen ging hij naar de kant. Een bezoek aan het ziekenhuis wees uit dat het gelukkig minder ernstig is dan dat het zich in eerste instantie liet aanzien.

De tweede helft kenmerkte zich door opvallend veel oponthoud. Niet zelden lag er een speler geblesseerd op de grond. Geen opzettelijke overtredingen, maar wellicht veroorzaakt door het gladde veld. Het was namelijk weer gaan regenen. Oranje Wit kreeg ook geen echt hele grote kansen meer. En misschien wel daardoor begon een aantal Dordtse spelers veelvuldig te mekkeren tegen de uitstekend fluitende scheidsrechter. Er liep één speler rond die zichzelf kennelijk superieur vond en meende alles te mogen doen en zeggen. Ook na afloop van de wedstrijd. Een eerste klas over het paard getilde zaadpluis die door niets of niemand tot de orde werd geroepen. Triest.

Uiteindelijk blies de scheids voor het eindsignaal en was de toch zwaarbevochten overwinning een feit.

Hard gewerkt allemaal, en dat zal elke wedstrijd weer moeten gebeuren, vooral ook tegen Dubbeldam en Emma. Halverwege de competitie staat Pelikaan nu steviger op de tweede plaats met een achterstand op Oranje Wit van 2 punten.  En dat is overbrugbaar! Emma hijgt echter wel nadrukkelijk in de nek. Kortom: de spanning is weer helemaal terug. Succes!